BRIGHT SPIRIT

Het instituut Gong is een van die oerbands uit de jaren zestig die in talloze bezettingen albums heeft uitgebracht. De band maakt nog steeds nieuwe muziek en treedt nog geregeld op. Net als bij Yes en goeddeels Kansas spelen er geen originele leden meer in de band, die nu wordt aangevoerd door gitarist, zanger en componist Kavus Torabi. Evenals drummer Cheb Nettles is hij in 2014 het laatst bij de band gekomen. Torabi heeft een vrij doordringend maar niet al te hoog stemgeluid. Bassist Dave Sturt is bij Gong sinds 2009, blazer Ian East vanaf 2010 en sologitarist Fabio Golfetti vanaf 2012. Het nieuwe album Bright Spirit is de voltooiing van een trilogie die verder bestaat uit The Universe Also Collapses (2019) en Unending Ascending (2023). De muziek bevat een vreemde, maar o zo uitdagende mix van Soft Machine, Hawkwind en Ozric Tentacles. Verder zijn er invloeden uit het Canterbury genre, terwijl het album ook elementen uit de jazz, de wereldmuziek en een dosis psychedelica bevat. Al deze verschillende stijlen komen samen in zeven composities, die goed zijn voor een krappe drie kwartier muziek die de roemruchte reputatie van dit bijzondere gezelschap hooghoudt. De openingstrack klinkt wat oosters, het tweede nummer Mantivule gaat richting Ozric Tentacles, evenals The Wonderment, al zitten er meer psychedelische elementen en veel sequencers in dit nummer. Zeker in het tweede deel is het gitaarspel van Golfetti bijzonder geslaagd. Stars In Heaven is een meer op Canterbury georiënteerde poprocksong. En dat geldt ook voor Fragrance Of Paradise, dat een wat pittiger tweede deel bevat. Relish The Possibility is een zwoele popsong met dit keer een fluit naast bas, drums, toetsen en gitaar. Het laatste nummer gaat verder in dezelfde relaxte stijl, al is het slot even wat steviger. Bright Spirit is een album dat ook liefhebbers van progrock zal aanspreken.