
Na de succesvolle comeback van het Zwitserse Flame Dream in 2024 – na een pauze van bijna veertig jaar – brengt de band najaar 2025 het tweede album Elements (1979) nu voor het eerst op cd uit. Na het debuut Calatea (1978) stapte zowel de zanger als gitarist Urs Waldispühl op, dus horen we hier dezelfde bezetting als op het in 2024 uitgebrachte Silent Transition met voor het eerst Peter Wolf als zanger. Met ruim drie kwartier symfonische rock van hoog gehalte telt Elements slechts vijf tracks en aangezien de laatste track slechts anderhalve minuut duurt, vallen de overige tracks in de categorie epics. Dat betekent dus veel ruimte voor heerlijke instrumentale passages, gedomineerd door het flitsende spel van toetsenist Roland RuckStuhl, aangevuld met smaakvolle bijdragen van Wolf die ook diverse blaasinstrumenten bespeelt. In de openingstrack Sun Fire hoor je geweldig drumspel van Peter ‘Pit’ Furrer en veel toetsen die onmiddellijk herinneren aan Genesis ten tijde van And Then There Were Three (1978). Wolf wisselt zijn zang, die soms meerstemmig is opgenomen, af met fluit en saxofoon. De piano is dominant aanwezig in Sea-Monsters, die verder passages met meerstemmige zang en waanzinnige synth- en pianosolo’s bevat, naast moeilijke maar prachtig gecomponeerde vreemde maatsoorten. Mede door de geregeld opduikende saxofoon gaat Earth Song iets meer richting jazz met prima basspel van Urs Hochuli, terwijl A Poem Of Dancing heel erg naar Genesis neigt, maar het bevat ook erg mooie door piano gedomineerde passages en lange instrumentale stukken. In het korte Savate Nose herinnert de muziek aan Greenslade. Elements is een prachtig album!