
Na de oprichting in 1969 heeft de Britse band Nektar, ondanks de vele bezettingswisselingen, een behoorlijk aantal albums opgenomen. Eind maart 2026 presenteerde de band zowaar Mission To Mars, de opvolger van Journey To The Other Side, met de tachtigjarige bassist Derek ‘Mo’ Moore nog als enige originele lid. Het geluid van de band is met de komst van Ryche Glanda wel opgeschoven naar Adult Oriented Rock (AOR). De lengte van de vier tracks, die samen goed zijn voor slechts 33 minuten muziek, biedt wel ruimte voor aardige instrumentale passages. Die vind je, in verder uitgesproken AOR-achtige muziek, direct terug in de eerste twee tracks. Het zijn die instrumentale intermezzo’s die herinneren aan de prog die Nektar in het verleden kenmerkte. Met toetsenist Kendall Scott, drummer Jay Dittamo en achtergrondzangeres Maryann Castello in de gelederen is het duidelijk dat Nektar zich vooral op de Amerikaanse markt richt. De zang van Glanda moet je liggen. Naar mijn smaak is zijn zang weinig overtuigend. Het meest aansprekende en ook het meest progressieve nummer is One Day Hi One Day Lo dat ruim tien minuten duurt. Daarin zitten wat pakkende melodieën al had dat ‘ta-ta-ta-ta-ta-da-ta-de-da’ voor mij niet gehoeven. De laatste track I’ll Let You In is wat langzamer dan de overige nummers. Het is deels bijna een ballad en zeker niet de meest indrukwekkende compositie. Afgezien van de korte tijdsduur is het toch mooi dat zo’n oude band nog nieuwe muziek uitbrengt en ook nog optreedt, maar Mission To Mars behoort zeker niet tot het beste uit het roemruchte Nektar-repertoire. Dat ligt in elk geval niet aan het fraaie basspel van Moore!