OCEANS AWAY

Zo’n acht jaar na hun debuut komt het Nederlandse gezelschap Cambrian uit Eindhoven met een nieuw conceptalbum, dat eveneens in eigen beheer werd opgenomen. De negen tracks zijn goed voor maar liefst 67 minuten muziek. De teksten van het geheimzinnige moordmysterie worden afwisselend vertolkt door clean vocals, growls en grunts, om het maar eens in ‘goed Nederlands’ te zeggen. Men wisselt menige gevoelige passage, veelal gedragen door pianoklanken, af met wat steviger stukken. Daarbij spelen de gitaren de hoofdrol ondersteund door bombastische orkestraties en een zeer degelijke combinatie van bas en drums. Mijn persoonlijke aversie tegen grunten en dergelijke ten spijt, moet ik stellen dat dit best een ambitieus project is geworden, waarbij de kwaliteit zeker niet verkeerd is. Instrumentaal weten bassist Cristian Vlemmix, toetsenist Lennart van der Leij, gitarist Ronald Kremers en – sinds kort bij de band – drumster Roos de Kok echt wel van wanten, terwijl zanger Freek Rooijakkers zich kan uitleven door zijn stem met een grote verscheidenheid aan klanken in te zetten. Het grotendeels rustige Requiem For Innocence klinkt prachtig, maar ik vind de gewone zang hier niet echt overtuigend. Tja, smaken verschillen nu eenmaal! Het daaropvolgende titelstuk is echt een instrumentaal hoogstandje dat nummers van bijvoorbeeld Dream Theater naar de kroon steekt, hoewel de ‘wind controller’ van Rooijakkers de muziek wel een iets ander cachet geeft. De grote variatie in muzikale arrangementen en de afwisseling in stijlen gecombineerd met een interessante verhaallijn, maakt dit album zeer zeker de moeite waard. Je hoort niet alleen invloeden van Dream Theater of Symphony X. Als het om het concept en de kwaliteit gaat, is Cambrian zeker te vergelijken met bijvoorbeeld Magoria. Hoewel de zang mij niet echt ligt, is de brede inzetbaarheid van Rooijakkers’ stem zeker bewonderenswaardig. Oceans Away verdient  voor wat betreft het instrumentale werk en de composities zeker de aandacht van progmetalliefhebbers!