SPLAT!

Deep Purple, de hardrockdino uit de jaren zestig, verrast vriend en vijand met alweer een nieuw album. Splat! is nummer 24 en opnieuw is Bob Ezrin de producer. Ian Gillan blijft puntige teksten schrijven en in het normale bereik klinkt zijn stem nog steeds helder en fris. Het ritmetandem bestaande uit drummer Ian Paice en bassist Roger Glover hoef je niets meer bij te brengen en de duels tussen toetsenman Don Airey en gitarist Simon McBride zijn ronduit verbluffend. Meer dan zijn voorganger wijlen Jon Lord, speelt Airey naast orgel ook geregeld synthesizers, waardoor de muziek toch iets liever en symfonischer klinkt dan de muziek van echte hardrock- en metalbands. Splat! bevat dertien nummers, alle tussen de drie en vijf minuten, die samen goed zijn voor 51 minuten ouderwetse rock. De composities liggen uitstekend in het gehoor met veel herinneringen aan het verleden van de band, maar toch telkens net weer even anders. De mooie overgangen en onverwachte wisselingen in toonhoogte zorgen ervoor, dat de nummers spannend blijven zonder het standaard stramien couplet-refrein-couplet. Een nummer als Guilt Trippin’ bevat (helaas) wat schreeuwerige zang, maar bevat dan wel weer heel aardig toetsenwerk. De synthesizer speelt een hoofdrol met schitterende solo’s in Scriblin’Gib’rish. Third Call opent met een prachtig orgelintro en het titelnummer heeft een basloopje dat lekker in het gehoor ligt. Mijn favoriete nummer is echter Diablo! Deze oude rotten zijn het nog niet verleerd en dat laten ze op 9 november zien en horen in het Ziggo Dome in Amsterdam.