TEMPORAL ILLUSION

De Canadese componist en multi-instrumentalist Rick Miller heeft zijn veertigjarig jubileum als ‘recording artist’ er al op zitten. Hij is hard op weg om de mijlpaal van twintig albums in het melodieuze symfonische pop en rock genre te bereiken. Met gastmuzikanten op elektrische gitaar, fluit, hobo, viool en cello heeft Miller voor Temporal Illusion zeven nieuwe composities geschreven met de karakteristieken symfonisch, dromerig, melodieus en melancholiek. Als zanger is Miller geen fenomeen, maar zijn rustige stemgeluid herinnert aan dat van John Lees (Barclay James Harvest), wijlen Mike Pinder (The Moody Blues) of wijlen John Lodge (The Moody Blues). Gedurende vijftig minuten kun je heerlijk weg zwijmelen bij de overwegend zoetgevooisde klanken, waarbij alleen de gitaarsolo’s van Barry Haggarty soms wat schel en verhoudingsgewijs ‘rockerig’ over komen. Het album bevat mooie, vloeiende nummers zonder tegenvallers, maar ook zonder spectaculaire uitschieters. Het laatste nummer, en naar mijn smaak het beste, heeft wat oosterse trekjes in de stijl van Steve Hackett.

Temporal Illusion is een degelijk maar zeker geen vernieuwend album.