LP (vinyl)

Een van de weinige échte psychedelische popgroepen, zo niet de enige van Nederlandse bodem, was Group 1850 met de eigenzinnige Peter Sjardin als zanger-toetsenist. Was de eerste lp Agemo’s Trip To Mother Earth al een cultalbum, de tweede Paradise Now − met alleen Sjardin en gitarist Dean van Bergen uit de oude bezetting − wordt nog steeds beschouwd als een hoogtepunt van de psychedelische scene op het vasteland.

Na de lp, de cd, de geremasterde cd en de geremasterde lp is er nu via Music On Vinyl een prachtige, geremasterde versie verschenen van de authentieke elpee. Deze uitgave gaat vergezeld van een tweede lp waarop niet alleen bonusmateriaal te vinden is, maar ook de door Steven Wilson verzorgde geremasterde versie, waarbij echter niet alle nummers van de oorspronkelijke lp zijn gehandhaafd. Interessant, maar niet op alle punten een verbetering in mijn beleving.

Moonmadness, het vierde en laatste studioalbum van Camel in de originele bezetting is door Universal uitgebracht als een mooie lp in 180-grams vinyl met klaphoes. De niet al te ingewikkelde thema’s met fantastisch drumspel van Andy Ward, degelijk baswerk van Doug Ferguson en het nadrukkelijke toetsenspel van wijlen Peter Bardens, waaronder de machtige Moog, leveren dat specifieke melancholieke stijltje op dat Camel zo kenmerkt.

Marks uit 1972 is de eersteling van Alquin, de fameuze band uit Delft en omstreken die nu als rose-rode lp wordt aangeboden. Alleen de uitvoering al is om je vingers bij af te likken. De geluidskwaliteit is voortreffelijk en de muziek idem dito. Jazzy invloeden in een rock-jasje en zelfs een dixieland introotje ten teken van ‘wij doen wat we willen’.

Een opleving van de lp? Een commerciële poging van de platenmaatschappij? Wie zal het zeggen, maar feit is dat lp's vandaag de dag meer in de belangstelling staan dan pakweg een jaar of tien geleden. Voorzien van een werkelijk schitterende klaphoes, is zo'n 180-grams vinyl een juweeltje voor alle muziekliefhebbers, zeker als je iets in handen wilt hebben.

Een opleving van de lp? Een commerciële poging van de platenmaatschappij? Wie zal het zeggen, maar feit is dat lp's vandaag de dag meer in de belangstelling staan dan pakweg een jaar of tien geleden. Voorzien van een werkelijk schitterende klaphoes, is zo'n 180-grams vinyl een juweeltje voor alle muziekliefhebbers, zeker als je iets in handen wilt hebben.

Een opleving van de lp? Een commerciële poging van de platenmaatschappij? Wie zal het zeggen, maar feit is dat lp's vandaag de dag meer in de belangstelling staan dan pakweg een jaar of tien geleden. Voorzien van een werkelijk schitterende klaphoes, is zo'n 180-grams vinyl een juweeltje voor alle muziekliefhebbers, zeker als je iets in handen wilt hebben.

Een opleving van de lp? Een commerciële poging van de platenmaatschappij? Wie zal het zeggen, maar feit is dat lp's vandaag de dag meer in de belangstelling staan dan pakweg een jaar of tien geleden. Voorzien van een werkelijk schitterende klaphoes, is zo'n 180-grams vinyl een juweeltje voor alle muziekliefhebbers, zeker als je iets in handen wilt hebben.

Wat is de ultieme revival van progrock? Jarenzeventigprog opnieuw uitbrengen op vinyl, maar dan met een wonderschone geluidskwaliteit zonder tikjes... Bestaat er iets mooiers? Ik denk het niet, maar ik ben dan ook opgegroeid met bands als Genesis, Camel, Yes, Kansas; noem ze allemaal maar op. Tot mijn verbazing is The Snow Goose, het uitzonderlijkste album van Camel, nooit door iO Pages in het zonnetje gezet.

Ook Nederlandse bands waren beginjaren zeventig innovatief en progressief. Het was me even ontgaan hoe baanbrekend Supersister is geweest. De band bracht een boeiende mix van rock, psychedelische rock, jazz en pop en liet dat samensmelten tot een genre, waarin ook bands als Solution en Alquin opereerden.