CD

Riszard Kramarski, de baas van Lynx Music en toetsenman van de Poolse band Millenium, deed al (veel) vaker van zich spreken met zijn projecten die veelal geïnspireerd zijn op verhalen. In het geval van Alice was de inspiratiebron het boek Alice in Wonderland van Lewis Carroll.

Journey Of Life, het negentiende album van deze dokter in de geneeskunde, ligt in mijn cd-speler. Als je weet dat zijn debuutalbum My Habit, dat overigens qua stijl vergelijkbaar is met Journey Of Life, in 1991 werd uitgebracht dan is meteen duidelijk dat deze kundige doe-het-zelver geen amateur is. Integendeel. Naast het schrijven van diverse verdienstelijke naslagwerken is deze muzikant nu al zo’n 35 jaar actief in de muziekwereld. De man deed voor dit album vrijwel alles zelf en heeft zich gaandeweg ontwikkeld tot een heuse multi-instrumentalist.

De enige langspeler die het Italiaanse Tale Cue ooit uitbracht was Voices Beyond My Curtains in 1991, dus nog voordat SI-magazine in 1996 transformeerde naar het welbekende progblad iO Pages. Het trio met zangeres Laura Basla, gitarist-bassist Silvio Masanotti en toetsenist Giovanni Porpora was actief van eind jaren tachtig tot 1992.

De Zweedse zanger en acteur Jake E is bekend van onder meer Amaranthe; de Amerikaanse toetsenist-zanger Mark Mangold, die eind jaren zestig al actief was als technicus annex producer, is bekend van onder meer Drive She Said. Twee oude rotten in het vak dus, die begin 2026 hun derde toetsenalbum uitbrachten. De eerste twee zijn niet besproken op deze website.

Na een succesvolle comeback in 2024 met het album Silent Transition van het Zwitserse Flame Dream, heeft vooral toetsenman

Francis Cofone is een onbekende voor deze website al heeft deze Amerikaanse ambientmuzikant al enkele albums op zijn naam staan. The Solina Record, zijn derde geheel instrumentale album, laat een spontane samenwerking horen tussen Cofone en de fameuze elektronische muzikant Duitse Markus Reuter, die wonderbaarlijk mooie en kosmische klanktapijten neerlegt op een Solina String Ensemble, terwijl Cofone op zowel akoestische als elektrische gitaar te horen is en geheel in stijl omfloerste gitaartonen toevoegt.

Leo Koperdraat, die bij progliefhebbers mogelijk bekend is als recensent voor de Dutch Progressive Rock Page (DPRP) of als muzikant van Fractal Mirror of The Mirror Image, besloot enkele jaren geleden om solo verder te gaan als The Imperfectionist Collective. Zowel de composities als de opnamen uit de afgelopen jaren, hebben tot het album Solitaire geleid.

Met het album Aqualung uit 1971 verwierf Jethro Tull bekendheid bij het grote publiek. Naast Ian Anderson was Martin Barre de enige die ook toen meespeelde. Aan het einde van de tournee die Jethro Tull in 2004 door de VS deed, kreeg de band een uitnodiging om voor de radio Aqualung integraal te spelen. Dat gebeurde op 23 november voor een handjevol publiek. De respons op die uitzending was zo overweldigend, dat men in 2005 besloot deze live-versie op cd uit te brengen.

Molstone is een nieuwe naam in de Nederlandse progrock. Deze vijfkoppige band uit Friesland bestaat uit gepassioneerde muzikanten die, gezien hun leeftijd, al de nodige ervaring hebben opgedaan en die tevens alle groten in het genre bewust hebben meegemaakt. Het vijftal bestaat uit drummer Klaas Hingst, bassist Mol Mulder, toetsenist Jan Bulthuis, gitarist Bobby Veenstra en zanger-toetsenist Siebe-Rein Schaaf (ex-Flamborough Head).

Alan White, die vanaf 1972 drummer was bij Yes, werd in 1975 gestimuleerd door de andere bandleden om ook een soloalbum uit te brengen. Na Relayer (1974) besloten de bandleden eerst een soloalbum uit te brengen, voordat men aan de opvolger van Relayer  zou gaan werken. White vond dat jammer, want het momentum om met toetsenman Patrick Moraz een nieuw Yes-album op te nemen was daardoor van de baan.